Πειρασμός από άλλες εποχές. Μια ευχάριστη παράσταση, χωρίς μεγάλες αξιώσεις αλλά με πολύ καλές ερμηνείες

 

Του Σπυρου Παγιατακη, Η Καθημερινή, 28/7/2013

  • ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΣ Ο Πειρασμός, σκηνοθ.: Ενκε Φεζολλάρι,
    θέατρο: ΚΘΒΕ

Την ίδια χρονιά που εμφανίστηκε «Ο Πειρασμός» (1910)) -μεγάλη επιτυχία  της Κυβέλης- εξαφανίστηκαν κι οι διαβόητοι «Λιμοκοντόροι». Γιατί έτσι λέγανε τότε τα χάρτινα μονόδραχμα και δίδραχμα, τα οποία έζησαν μια ολόκληρη 25ετία κι αποσύρθηκαν εκείνη ακριβώς τη χρονιά. Ηταν -και τότε- μια εποχή που δεν ήταν διόλου καλή για την Ελλάδα μετά από έναν καταστροφικό πόλεμο, το 1897, με την Τουρκία και μ’ έναν διεθνή οικονομικό έλεγχο (πάλι!) από ένα «κουιντέτο» -Ιταλία, Ρωσία, Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία- εγγυητριών δυνάμεων. Κυριαρχούσαν βέβαια κι ένα σωρό άλλα προβλήματα – το Σταφιδικό, το Μακεδονικό, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, το Γλωσσικό κ.τ.λ. κ.τ.λ. Κι όσο για τα ήθη, τα πράγματα ήταν ασφαλώς πολύ διαφορετικά απ’ ό,τι τα ξέρουμε τώρα.

Το πολυπαιγμένο έργο του Γρ. Ξενόπουλου μέσα στα τελευταία εκατό χρόνια, ο τελευταίος σκηνοθέτης του στο ΚΘΒΕ στη Θεσσαλονίκη -ο Ενκε Φεζολλάρι- το περιγράφει ως «πειρασμό της σάρκας και δοκιμασία των συζυγικών σχέσεων». Δεν είναι ακριβώς αυτό. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements