Ενας «Διωγμένος» στο Καταφύγιο θηραμάτων

  • Από τον Κωνσταντίνο Μπούρα

Ο Μπέκετ, πριν γίνει νομπελίστας και αναγνωριστεί διεθνώς ως ένας από τους σημαντικότερους θεατρικούς συγγραφείς του 20ού αιώνα, ήταν γραμματέας του Τζέιμς Τζόις. Το να υπηρετείς μια ιδιοφυΐα, όντας συγγραφέας ο ίδιος, δεν είναι ό,τι πιο εύκολο μπορεί να φανταστεί κανείς.

Στη βιογραφία τού Μπέκετ αναφέρεται και η εμμονή του με την πεζοπορία. Υστερα από ώρες περπάτημα, μέσα στη βαθιά νύχτα, απομακρυνόταν τόσο πολύ από το σπίτι που ζούσε με τη σύντροφο της ζωής του, που δεν προλάβαινε να γυρίσει και αναγκαζόταν να κοιμηθεί όπου έβρισκε, κάποτε και σε …χαντάκια, όταν, ως Ιρλανδός της διασποράς, το παράκανε με το πατροπαράδοτο ουίσκι του. Ο «Διωγμένος», ένα μη θεατρικό κείμενό του, διασκευάστηκε σε δραματικό μονόλογο, σε ρέουσα μετάφραση που εκπόνησε η Εριφύλη Μαρωνίτη, σε ενδιαφέρουσα σκηνική διδασκαλία από τη Μάνια Παπαδημητρίου, και παρουσιάστηκε από τον υπερεπαρκή Γιώργο Γιαννακάκο στο μπαρ του δεύτερου ορόφου του καινούριου πολυχώρου με το συμβολικά αφαιρετικό όνομα «Μύγα», που λειτουργεί στην καλλιτεχνική -πλέον- «κυψέλη» του Ψυρρή. Το όνομα άραγε παραπέμπει στη γνωστή λαϊκή έκφραση «σαν τη μύγα μέσα στο γάλα» ή μήπως έχει περισσότερο υπαρξιακές συνυποδηλώσεις και παραπέμπει στις «Μύγες» του άλλου νομπελίστα Ζαν-Πολ Σαρτρ; Η παράσταση ήταν αιρετικά ανατρεπτική και, ταυτόχρονα, παραδοσιακά απροσχημάτιστη. Η χρήση της φωτιάς -με το άναμμα μιας εφημερίδας-, το άναμμα μιας παλιάς λάμπας πετρελαίου, το πασπάλισμα με σκόνη του κλοουνίστικου κοστουμιού τού πρωταγωνιστή-κλοσάρ-παρία, η μιμική και παντομιμική -ενίοτε- υποκριτική τεχνική που θύμιζε απ’ ευθείας τον Σαρλό, όπως τον ερμήνευσε μοναδικά ο Τσάρλι Τσάπλιν, η στυλιζαρισμένα «θεατρική» -μη ρεαλιστική- εκφορά του μπεκετικού λόγου, καθώς και ο μη συμβατικός σκηνικός χώρος ενός μπαρ συνέβαλαν τα μάλα σε μια πρωτότυπη θεατρική δημιουργία, που οι θεατές παρακολούθησαν σχεδόν απνευστί. Η δραματική ένταση, που ο ηθοποιός Γιώργος Γιαννακάκος ξέρει να δημιουργεί και να συντηρεί με την άσβεστη ζωτικότητα του αεικίνητου κορμιού, των χεριών και της «μάσκας» του προσώπου του, «έδεσε» σφιχτά και αρμονικά με το ποιητικό κείμενο ενός συγγραφέα που θεωρήθηκε ένας από τους κύριους εκπροσώπους του λεγομένου «θεάτρου του παραλόγου», σε μια πρωτότυπη σκηνική στιγμή-ψηφίδα τής αθηναϊκής θεατρικής μας τοπιογραφίας. Το κοστούμι και τη διαμόρφωση του σκηνικού χώρου σχεδίασε κι επιμελήθηκε η Ολυμπία Σιδερίδου.

  • «Μύγα», Μίκωνος 11 & Αισώπου, Ψυρρή, τηλ. 6984-662227. Βραδ: Δευτ., Τρ. 9 μ.μ., 10 ευρώ [ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Βιβλιοθήκη, Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010]
Advertisements