***«Λοκαντιέρα» 5η Εποχή – Αττικό Αλσος

  • Στην κεφάτη «Λοκάντα» τους δεν είχε τηλεόραση

  • ***«Λοκαντιέρα» 5η Εποχή – Αττικό Αλσος
  • Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Ελευθεροτυπία, Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010

Από τις πλέον ανεβασμένες κωμωδίες στο θέατρό μας, η «Λοκαντιέρα» του Γκολντόνι επανήλθε και φέτος στα κατά τόπους φεστιβάλ από τον θίασο της 5ης Εποχής για μια μακρά, όπως πάντα, περιοδεία. Στελεχωμένη η παράσταση από ένα θίασο ηθοποιών γνωστών, κυρίως από την τηλεοπτική τους επιτυχία, με κορυφαίους τη Ρένια Λουιζίδου και τον Κώστα Κόκλα, είναι επόμενο να δημιουργεί προσδοκίες αλλά και πιέσεις.

Η Ρένια Λουιζίδου, μια Λοκαντιέρα χυμώδης, με ισχυρή προσωπικότητα. Κι ο Κώστας Κόκλας, ιππότης μιας γενναίας υποκριτικής κατάθεσης

Η Ρένια Λουιζίδου, μια Λοκαντιέρα χυμώδης, με ισχυρή προσωπικότητα. Κι ο Κώστας Κόκλας, ιππότης μιας γενναίας υποκριτικής κατάθεσης

Το κοινό διψάει για θερινή ψυχαγωγία και ζητάει να του την προσφέρουν οι ηθοποιοί που κατά βάση εμπιστεύεται. Πρόκειται για την τήρηση ενός άτυπου συμβολαίου, την οποία σέβεται περισσότερο από καθετί άλλο το εμπορικό θέατρο. Και αντιλαμβάνομαι πλήρως το άγχος των δημοφιλών κωμικών -σε αυτούς κυρίως στρέφεται η προσδοκία του κοινού-, που καλούνται να υποστηρίξουν επί σκηνής μια εικόνα άλλη από εκείνη που έχει συνηθίσει ο κόσμος.

Με αυτούς τους όρους, η παράσταση της «Λοκαντιέρας» υπήρξε μια από τις πλέον ευχάριστες εκπλήξεις του καλοκαιριού. Με την καθοδήγηση του Θέμου Μουμουλίδη, με τη μετάφραση και σκηνοθεσία του ίδιου, κυρίως με τη γενναία στάση των ηθοποιών της, η παράσταση απέκτησε εκτός από εμπορικά και καλλιτεχνικά ερείσματα. Σε ένα στίβο απαιτητικό και με άφθονους συναγωνιστές, η «Λοκαντιέρα» της 5ης Εποχής πέτυχε να διακριθεί και να εντυπωσιάσει με τις επιδόσεις της.

Το λέω αυτό, αν και ομολογώ ότι διόλου δεν πείσθηκα από τη βασική σκηνοθετική γραμμή της παράστασης. Ο Μουμουλίδης θέλησε να προσδώσει στην παράσταση του έργου μια διαχρονικότητα, ακολουθώντας τον ιστορικό άξονα από τα μισά του 18ου αιώνα, το «φυσικό» θα λέγαμε περιβάλλον του έργου, μέχρι το ρομαντικό μελόδραμα, το μεσοπολεμικό καμπαρέ, το μεταπολεμικό παράλογο και το τσίρκο. Η προφανής θέση είναι πως ο Γκολντόνι βρίσκεται στη ρίζα όλων αυτών και πως η Λοκάντα του αποτελεί τον πρώτο σταθμό στο ταξίδι του σύγχρονου ευρωπαϊκού θεάτρου. Η ιδέα είναι ασφαλώς ενδιαφέρουσα και θα μπορούσε να γίνει ακόμα και σημείο αναφοράς, αν ξεπερνούσε τη θεωρία και έβρισκε την πρακτική της ολοκλήρωση. Για να γίνει, όμως, σαφής και λειτουργική, θέλει ακόμα δουλειά από τον σκηνοθέτη σε ερμηνευτικό και υφολογικό επίπεδο, ζητάει από τους ηθοποιούς μια δύσκολη και διαρκώς εξελισσόμενη τεχνική. Από τις εξαγγελίες του προγράμματος, μόνο το καμπαρέ δήλωσε ευθαρσώς την παρουσία του στην παράσταση της «Λοκαντιέρας» και αυτό με έναν παρεμβατικό, μάλλον άγαρμπο τρόπο. Τα υπόλοιπα ήταν εξωτερικές σκηνογραφίες χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα.

  • Στιλάτη ελαφράδα

Η επιτυχία της παράστασης οφείλεται, πιστεύω όχι στην κεντρική ιδέα του σκηνοθέτη όσο στην επιλογή του να κινήσει το έργο στις γραμμές της αστικής κωμωδίας του Διαφωτισμού, που άλλωστε αναγγέλλει ο Γκολντόνι. Αντί να ανεβάσει τους ρυθμούς της παράστασης, εκβιάζοντας το γέλιο και μετακυλώντας το ύφος της προς τη φάρσα -συνήθη φαινόμενα στις θερινές εμφανίσεις των τηλεοπτικών αστέρων-, αντιθέτως μετέθεσε το κέντρο -τη σχέση της Λοκαντιέρας με τον Ιππότη- στη χαριτωμένη ατμόσφαιρα μιας κομεντί. Εκεί η κωμωδία αποκτά μια λεπτή, ισορροπημένη και στιλάτη ελαφράδα, χωρίς το άγχος του γέλιου και χωρίς τη χοντροκομμένη επιτήδευση του αστείου.

Πρώτα η Ρένια Λουιζίδου ακολούθησε αυτόν τον κώδικα, εμφανίζοντας μια Λοκαντιέρα χυμώδη, με ισχυρή προσωπικότητα και το δικό της ανεξάρτητο -αστικό- ήθος. Ναι, διατηρεί στοιχεία από τη τηλεοπτική «Χαρά», αλλά μάλλον πρόκειται για γονιδιακή ομοιότητα. Θέλω να πω ότι μακρινή πρόγονος της τηλεοπτικής περσόνας είναι πράγματι η Μιραντολίνα. Εναπόκειται όμως στην ηθοποιό να βρει πίσω από τα ονόματα το γενεαλογικό δέντρο, να κινηθεί αντίστροφα, να καταδυθεί στην ουσία του ρόλου και να ανακαλύψει το αρχέτυπο. Δίπλα της, ο Ιππότης του Κόκλα αποτελεί ίσως την πιο γενναία κατάθεση της παράστασης. Κι αυτό γιατί όλοι γνωρίζουμε πως πρόκειται για ρόλο χωρίς πολλές ζουμερές ατάκες, με σπουδαία όμως εσωτερική περιπέτεια, που γι’ αυτό ακριβώς ζητά υποστήριξη από τον ηθοποιό που τον υποδύεται. Ο Κόκλας στάθηκε με αξιοπρέπεια απέναντί του, διασώζοντας έτσι τη δική του υποκριτική αξιοπρέπεια.

  • Τα δεύτερα πρόσωπα

Το κωμικό ξεχειλίζει όχι από τα κεντρικά αλλά από τα δεύτερα πρόσωπα. Πρώτα από τον Τάσο Γιαννόπουλο, που παρουσιάζει έναν από τους κωμικότερους Μαρκήσιους της γκολντονικής μας ιστορίας. Επειτα, από τον βαρύτερο σε τρόπους αλλά εξίσου εύφορο Κόμη του Αγγελου Μπούρα. Το εύρημα των «αλαμπουρνέζικων» ιταλικών, που εκφωνεί με θράσος ο υπηρέτης του Ιππότη, είναι σπουδαίο, ειδικά όταν αυτό γίνεται από τον ηθοποιό Αντώνη Δημητροκάλη δήλωση της χαριτωμένης, λαϊκής «ιταλικότητας». Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης προσδίδει στον ρόλο του Φαμπρίτσιο μια ιδιαίτερη ερμηνεία: φαίνεται πως στη στάση του υπηρέτη και τελικού νικητή στη διεκδίκηση της Λοκαντιέρας υπάρχει μαζί με τον έρωτα και η πρόθεση της επαγγελματικής ανόδου. Οι τσαχπίνες ψευτοκόμισσες της Μαριάνθης Φωτάκη και της Αντειας Ολυμπίου φέρνουν στη σκηνή το κέφι και την ερωτική τους διάθεση. Πολύ όμορφη η μουσική του Θοδωρή Οικονόμου.

Το πολύ κομψό σκηνογραφικό σχόλιο του Γιώργου Πάτσα γράφει το όνομα της «Λοκάντας» σαν βιβλίο θεάτρου ανοιγμένο στο συναφές κεφάλαιο. Ρεσιτάλ από τον σκηνογράφο και στον σχεδιασμό των κοστουμιών: η εμφάνισή τους αναγγέλλει την ατμόσφαιρα κάθε σκηνής.

Ας μην απορεί κανείς με την έκπληξή μας. Μια «Λοκαντιέρα» που ξεκίνησε με τις επιγραφές της εμπορικής παράστασης, κατέληξε σε μια από τις πιο κεφάτες και καλά μελετημένες προτάσεις του καλοκαιριού. *

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: