**«Τίτος Ανδρόνικος» Εθνικό – Κοτοπούλη

  • Ενας Σέξπιρ που ζητάει αίμα

  • **«Τίτος Ανδρόνικος» Εθνικό – Κοτοπούλη
  • Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ
  • Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 30 Απριλίου 2010

Αν το καλοεξετάσει κανείς, δεν διαφέρει από πολλά ηλεκτρονικά παιχνίδια στα χέρια των παιδιών μας. Απίστευτη συσσώρευση βίας, αίμα, ακρωτηριασμοί, σωματικοί και ψυχικοί βιασμοί. Ενας κόσμος τεράτων που προχωρά στην εκδίκηση με αφάνταστο κυνισμό, αλλάζοντας συνεχώς επίπεδα στην εκτέλεση του κακού.

Μηνάς Χατζησάββας, Μαρία Κεχαγιόγλου

Μηνάς Χατζησάββας, Μαρία Κεχαγιόγλου

Ο «Τίτος Ανδρόνικος» είναι το νεανικό πόνημα του Σέξπιρ, ίσως η πιο ξεχωριστή «τραγωδία εκδίκησης» που διαθέτουμε, θέατρο φτιαγμένο να ικανοποιεί τα πιο χαμηλά και, από ό,τι φαίνεται, τα πιο διαχρονικά γούστα του κοινού.

Είναι αλήθεια πως στο ελισαβετιανό θέατρο η σχέση θεατή και θεάματος παρέμενε στο σχήμα μιας εικαστικής σύμβασης (τηρουμένων των αναλογιών, σαν τα δικά μας κόμικς), που λειτουργούσε ερεθιστικά όσο και ασφαλιστικά στην υποδοχή του δαίμονα. Αλλιώς, σε ένα ιλουζιονιστικό θέατρο, το έργο του Σέξπιρ μπορεί να φέρει αληθινές λιποθυμίες. Εκείνο όμως που προκαλεί εντύπωση -και την κάποια δικαιολογημένη ανησυχία- είναι πως το έργο αντανακλά έναν κόσμο που έχει φανερά χάσει την πνευματική του ισορροπία και ευχαριστιέται με την ίση ή και μεγαλύτερη ανταπόδοση του κακού. Δεν είμαστε διόλου καλύτεροί του: Δικαιολογούμε ακόμα κρυφά την εκδίκηση του Ανδρόνικου, την επικροτούμε χαιρέκακα, σαν άξια απάντηση στην προηγούμενη αποτρόπαια πράξη εναντίον του. Ιδού ένας κόσμος που χαίρεται με τον Αλάστορα στις στέγες του, που ζητάει αίμα και που, πίνοντας, διψάει κι άλλο. Κόσμος χωρίς χέρια από το μίσος, χωρίς μάτια από την εκδίκηση.

Οπως και να ‘χει, νιώθει κανείς ότι μέχρι εκεί φτάνει, άλλο αίμα δεν χωρά το θέατρο. Αυτό είναι το σημείο του κορεσμού, από εκεί και πέρα τα πράγματα οδεύουν προς την καρικατούρα. Δεν αμφιβάλλει κανείς ότι ο νεαρός Σέξπιρ κάνει ένα λαμπρό δείγμα λαϊκού θεάματος, η Αντζελα Μπρούσκου όμως θέλει να στήσει στη σκηνή του Κοτοπούλη μια στοχαστική παραβολή γύρω από την εικόνα και αναπαραγωγή της βίας. Η παράσταση ακολουθεί τον μετρονόμο, χωρομετρείται αυστηρά σε δυάδες και τριάδες. Αυτά οδηγούν στο στιλιζάρισμα, σε μια ψυχρή φόρμα που μετατρέπει την ωμή παρουσίαση της βίας σε κριτική αναπαράστασή της.

Μερικές σκηνές είναι αληθινά καλοφτιαγμένες. Η αντίδραση της Λαβίνια στον ακρωτηριασμό της, η αναμέτρηση των πολιτικών πάνω από τα πτώματα για τη διαδοχή της εξουσίας… Μερικές ιδέες είναι πολύ καλές, όπως ότι ο Ααρών βάφει μπροστά μας το πρόσωπό του με φούμο, χτυπώντας έτσι υπόγεια τον ρατσισμό του έργου. Το πρόβλημα όμως δεν είναι σε αυτά. Είναι ότι αυτό που θα λέγαμε «ύφος» της παράστασης κυκλώνεται στα ίδια και τα ίδια. Μερικά κινούμενα σκηνικά στο μέσον, μια τηλεόραση στην άκρη της, δύο μικρόφωνα πιο μπροστά, και ο Μηνάς Χατζησάββας στο μέσον. Ο τελευταίος μπορεί να είναι ένας σπουδαίος Τίτος (αναρωτιέται κανείς τι θα έκανε αυτή η πρόταση χωρίς τη συμβολή του), αλλά όχι τόσο ώστε να διαλύσει την εντύπωση πως τα περισσότερα από τα στοιχεία της παράστασης τα έχουμε δει και αλλού, και μάλιστα σε κάποια άλλη παράσταση του ίδιου θεάτρου.

Μαζί και ένα τεχνικό ζήτημα που πρέπει να προσεχθεί στο μέλλον. Το μουσικό χαλί του Απόλλωνα Ρέτσου, που έχουν προσθέσει για να δίνει στο έργο κινηματογραφική διάθεση, εμποδίζει τη μεταφορά του λόγου. Τα πράγματα μερικές φορές είναι απλά: Δεν ακούμε! Από τους ηθοποιούς ο Κώστας Βασαρδάνης δίνει έναν χαρακτηριστικά κίναιδο Σατουρνίνο, η Ταμόρα της Μαρίας Κεχαγιόγλου καίρια, αν και υπερβολική στην ταξική ερμηνεία της, στέρεος ο Μάρκος του Θέμη Πάνου. Στη Λαβίνια της Παρθενόπης Μπουζούρη εντοπίζουμε μια αληθινή πύκνωση θεάτρου. Αδύναμος ερμηνευτικά ο Ααρών του Κώστα Φαλελάκη. *

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: